این واقعه در زمان حیات رابیندرانات تاگور اتفاق افتاد . ارزش توجه دارد .او نیایش هایی درباره خداوند در کتاب گیتانجالی نوشت. و پس از آن جایزه نوبل را دریافت کرد و در سراسر دنیا مشهور شد.اما پرمردی در نزدیکی خانه اش زندگی می کرد که همیشه سبب آزارش می شد هر بار که رابیندرانات را می دید او را نگه می داشت و می پرسید حقیقتا به من بگو آیا خدا را شناخته ای؟ پیرمرد خیره سری بود و رابیندرانات فردی راستگو که نمی توانست دروغ بگوید.پیرمرد طوری مستقیم و عمیق به چشم های رابیندرانات نگاه می کرد که پاها و دست هایش شروع می کرد به لرزیدن. در این سو برنده نوبل قرار داشت که شدیدا مورد احترام مردم و جامعه ادبی بود و او را نمونه متجلی مهاراشی اوپانیشاد ها می نامیدند. ولی اینجا مورد آزار پیرمرد همسایه قرار داشت . این آزار و اذیت سال ها ادامه داشت .او روی صندلی کنار خانه رابیندرانات می نشست و دوری از او اجتناب ناپذیر بود . رابیندرانات در شرح حال روزانه خود نوشته است که ترک خانه برایش مشکل بود . با تمام احتیاطی که می کرد تا در خروجش با پیرمرد روبرو نگردد ولی همواره با خروج از حانه با او روبرو می شد:

دیگر داشتم از آن مرد می ترسیدم .یک بار فکر کردم من واقعا با نوشتن کتاب گیتانجالی برای خودم دردسر درست کردم ، فکر کردم حتما آن پیرمرد نظری به خدا انداخته وگرنه قادر نبود مکرر به دیدنم بیاید. از چشمانش پیدا بود که چیزی را می دانست ، زیرا با نگاه مستقیم به چشمهایش احساس عجیبی در من به وجود می آمد که ادامه نگاه را میسر نمی کرد. و گرنه یکی دو خط از گیتانجالی برایش می خواندم و زبانش زا لال می کردم .

سالها گذشت و روزی در ابتدای فصل باران و بارش های اولیه که باران از تمام چاله ها و مخزنهای آب و گودال ها سرازیر می گشت ، هنگام صبح و قبل از طلوع آفتاب رابیندرانات از شنیدن صدا و بوی باران و اطرافش از خود بی خود گشت و از خانه بیرون شد و به کنار دریا رفت .
خورشید بر دریا می تابید . او در کنار ساحل ایستاده بود و به تلالو نور خورشید روی آب نگاه می کرد. خورشید و انعکاسش تصویری زیبا به وجود او می ریخت .ساعتی آنجا بود و تصمیم گرفت به خانه بازگردد. در راه بازگشت انعکاس خورشید از هر گودالی هویدا بود . هر حوض کوچک و هر حفره آب کثیفی و چاله ها و لجن زارها انعکاسی شبیه به انعکاس خورشید روی دریا داشتند ؛ آنگاه به یاد آورد که پیرمرد هنگام خروج از خانه روی صندلی اش نبود و او این موضوع را از یاد برده بود همانطور که می رقصید می دید که پژواک خورشید در آب کثیف و گل آلود به همان اندازه فروزان و درخشنده است که در آب شفاف و زلال .فقط آب می تواند کثیف و گلی باشد ، اما خورشیدی که انعکاس آن دیده می شود کثیف نمی گردد و هیچ آبی نمی تواند آن را آلوده سازد. تجربه ای انقلابی در درون رابیندرانات در حال شکل گیری بود و این یعنی خداوند حتی در درون بدترین آدمها نیز جلوه ای خدایی دارد و نمی تواند پست و آلوده نشان دهد . انعکاس خدا در آدم های گناهکار به همان پاکی است که در افراد پرهیزکار.
نزدیک خانه که رسید پیرمرد و صندلی اش حاضر بودند و این اولین باری بود در طول سالیان گذشته که دست و پایش نلرزید و زبانش بند نیامد و هنگامی که روبروی صورت پیرمرد قرار گرفت و منتظر شنیدن سوال معمول و تکراری او ، در عین شگفتی به جای آن با بوسه های عاشقانه ی پیرمرد روبرو گشت و سوال هرگز مطرح نشد . پیرمرد با لبخندی زیبا او را در آغوش گرفت و گفت : حالا می توانم به تو احترام بگذام و به تو افتخار کنم و در هر مجلسی ادعا کنم که رابیندرانات خدا را می شناسد .